عملیات فتح المبین را با حداقل امکانات انجام دادیم ، یعنی اینکه حداقل امکانات می گویم تعداد خودروهای ما در مجموع به 6 دستگاه رسید  شامل دو دستگاه لندکروز  ودو دستگاه لندرور و دو دستگاه لندکروز که بعداً گرفتیم و در مجموع به 6 دستگاه رسید .
با 2 دستگاه لندکروز باید در جبهه دشت عباس با عرض تقریبی 20 کیلومتر عملیات می کردیم که ارتفاعاتی هم بر سر راه قرار داشت .یادم هست که شب عملیات فتح المبین ، بعد از ظهر برای شناسایی رفتیم ، آن وقت جبهه ها خیلی باز بود و عراقی ها ترس اواسط و آخر جنگ را نداشتند ، خودمان برای شناسایی می رفتیم و معبر های عملیاتی را مشخص می کردیم .
هوا تاریک شده بود که آقای اشجع فرمانده سپاه منطقه  6 ، نامه ای به من داد و گفت که از آقای رضایی آمده . نامه ،آن شب را که یک شب به عید نوروز بود به عنوان شب حمله قرار داده بود ، ساعت حمله را 12 شب بیش بینی کرده بودند ، قبلاً روی اهداف بحث و طرح ریزی کرده  و نقشه خودمان را مشخص  بودیم ، شناسایی خودمان را در طول 2 یا 3 ماه کامل و میدان مین های دشمن را مشخص کرده بودیم ، نیروها به سمت اهداف خودشان حرکت کردند ،