عملیات فتح یک سرآغاز سلسله عملیات‌های چریکی ایران در دل خاک عراق بود.
آن‌چه می‌آید، بخشی از خاطرات یکی از رزمندگان این عملیات است که هم‌راه سایر هم‌رزمانش در قرارگاه رمضان، به عمق صد و پنجاه کیلومتریِ خاک عراق نفوذ می‌کنند و بخشی از تأسیسات نفتی کرکوک را منهدم می‌کنند.
قاطر زیاد بود، اما چشم‌مان ترسیده بود و زودتر از بقیه بار زدیم و راه افتادیم. هوا تاریک بود از یک کوه خیلی بلند بالا می‌رفتیم. جاده مال‌رو و خیلی تاریک بود و هر کس پایش را جای پای نفر جلو می‌گذاشت. بعضی از جاها این قدر قاطر آمده و رفته بود که گود شده بود، عین کانال. بعضی جاها عمق کانال به حدود یک متر هم می‌رسید. ارتفاع نفس‌گیر بود و باد می‌وزید. شب بود و هوای کوهستان سرد بود، ولی از بس که تند می‌رفتیم، عرق کرده بودیم. بالا که رسیدیم، گفتند: الآن سرازیر می‌شویم سمت مرز. حواس‌تان را جمع کنید. از ارتفاع که پایین رفتیم،